Kirilma
Furkan Ozal Kutuphanenin en arka kosesinde, yillar once ylestirilmis o kitabi bulduğumda ellerim titredi. Kapagi solmus, sayfalari sararmisti. Ama icindeki sirlar hala tazeydi.
Ilk sayfayi actim. Cok eski bir el yazisiyla yazilmisti. Tarihe baktim: 1847. Bu kitap, benden cok once bu kutuphanede yasamis birine aitti.
Satirlari okudukca zamanin nasil gectigini fark etmedim. Disarida gece bastirmisti. Guvenlik gorevlisi omzuma dokundugunda firladin.
O gun hic bitmesini istemedgim gunlerden biriydi. Gunes tam yerindeydi, hava ne sicak ne soguktu. Sanki dunya nefesini tutmustu.
Parkta bir bankta otururken yanima geldi. Tanimiyordum onu ama gulumseyisi tanidikti. Sanki eskiden bir yerden biliyordum.
Sizi daha once gordum mu diye sordu. Hayir dedim. Ama yalan soyluyordum. Ruyalarimda gormusum onu. Defalarca.
O gun hic bitmesini istemedgim gunlerden biriydi. Gunes tam yerindeydi, hava ne sicak ne soguktu. Sanki dunya nefesini tutmustu.
Parkta bir bankta otururken yanima geldi. Tanimiyordum onu ama gulumseyisi tanidikti. Sanki eskiden bir yerden biliyordum.
Sizi daha once gordum mu diye sordu. Hayir dedim. Ama yalan soyluyordum. Ruyalarimda gormusum onu. Defalarca.
Bu hikayenin son bolumuydu.
Bolum Yorumlari (0)