Karanlik Sular

Deniz kenarinda yururken dalgalarin ritmine kendimi biraktim. Her dalga bir seyi alip gotururuyordu; bir aniyi, bir aciyi, bir pismanliği. Belki de en iyisi buydu.

Kumlar uzerinde oturdum. Cebimdeki o eski fotografı cikardim. Yillar oncesine ait bir an. O zamanlar ne kadar genclik, ne kadar umutluyduk.

Fotografi ruzgara birakmak istedim ama ellerim tuttu. Bazi seyler birakilamaz. Bazi anlar ebedidir.

O gun hic bitmesini istemedgim gunlerden biriydi. Gunes tam yerindeydi, hava ne sicak ne soguktu. Sanki dunya nefesini tutmustu.

Parkta bir bankta otururken yanima geldi. Tanimiyordum onu ama gulumseyisi tanidikti. Sanki eskiden bir yerden biliyordum.

Sizi daha once gordum mu diye sordu. Hayir dedim. Ama yalan soyluyordum. Ruyalarimda gormusum onu. Defalarca.